این روزها تکرار شده بودند قبلا هم
تو همدم من بودی و من کلی شبهای تنهایی ام را
با نوشتن بر سینه مجازی تو میگذراندم.
ساکت و بی پیرایه ، تو صبورانه گوش می سپردی به تنهایی ام
و هنوز هم دوستت دارم.
صفحه مجازی من.
من کنار تو توانستم
توانستم به اخرین مرحله از زندگی درسی ام هم وارد شوم.
تو همچنان هستی.
مانند تمامی دوستان دیگرم.
این روزها هم اتش و خون پاداش دولت به ملت است.
این 1ی بیداری گرسنگان است.
این روزها...
برچسب:
نویسنده: رضا قنبری